Oprócz konfliktów wewnętrznych, kraje Ameryki Łacińskiej często prowadziły ze sobą wojny, przede wszystkim w XIX wieku, walcząc o ogromne obszary „ziemi niczyjej". Najkrwawsza z nich była wojna Paragwaju z Brazylią. Argentyną i Urugwajem (1864-70), w czasie której kraj ten stracił znaczną część swojej populacji. W latach 1932-35 Paragwaj prowadził graniczną wojnę państwo europejskie. Początkowo doktryna ta była wymierzona głównie przeciwko Hiszpanii, później jednak służyła jako usprawiedliwienie działań mających na celu realizację własnej polityki, kosztem państw latynoamerykańskich. Tak było w czasie wojny amerykańsko-meksy-kańskiej (l 846-48), w wyniku której Meksyk stracił niemal połowę swego terytorium - Arizonę, Kalifornię i Nowy Meksyk. Motywacje antykolonialne oraz chęć realizacji własnych interesów legły u podstaw wojny hiszpańsko-amerykańskiej (1898). po której USA zdobyły dominującą pozycję na Kubie i w Puerto Rico.